czwartek, 20 września 2018
Jednostka publiczna RP
godlo_polski.svg.png
Odnośnik do BIP
Menu główne
Start
Kontakt
O szkole
Wydarzenia
Konkursy
Dla uczniów
Dla rodziców
Dla nauczycieli
Nasi specjaliści
Samorząd Uczniowski
Wydarzenia sportowe
Rada rodziców
Świetlica
Galeria (2007-2011)
Galeria (2011-2018)
Odnośniki
Logowanie



Poczta
e-Dziennik
Archiwum
Polecamy
Polecamy
Nasza szkoła
Projekt IPN
Projekt
Projekt
Projekt
Szkoła dziedzictwa
Projekt IPN
Chrzest 966
Realizujemy projekt
Ocalić od zapomnienia...
Ważna Inauguracja
Promujemy zdrowie
Uczciliśmy Patrona
Zakończony projekt
Zakończony projekt
Nasz pomysł na...
Rok Mistrza
Twórczość uczniowska
Nasze Zuchy
Nakarm głodne dzieci!
Zostań Sieciakiem!
Współpracujemy!
Sponsorzy
Gościmy
Naszą witrynę przegląda teraz 80 gości 
Statystyki

Wizyt razem:440620
Wizyty dzisiaj:21
Wizyty wczoraj:749
Przeglądarki
9%Google Chrome 41.0.2272.96
9%Google Chrome 68.0.3440.91
7%Google Chrome 66.0.3359.158
7%Google Chrome 67.0.3396.87
6%Google Chrome 68.0.3440.106
4%FireFox 60.0
4%Google Chrome 66.0.3359.181
3%FireFox 61.0
3%Mozilla
2%Google Chrome 59.0.3071.125
Kraje
Poland flag 78%Poland (33201)
Unknown flag 19%Unknown (7962)
Germany flag 1%Germany (560)
France flag <1%France (185)
United Kingdom flag <1%United Kingdom (141)
O Tobie
Unknown Unknown
Unknown Unknown
Unknown Bot Unknown Bot
Twój IP: 54.166.141.69
Referat PDF Drukuj Email
Wpisany przez Mariusz Witkowski   
niedziela, 27 lutego 2011 15:38
Skalowanie czcionki:

SPOSOBY MOTYWOWANIA UCZNIÓW DO NAUKI


Motywacja – jest procesem regulacyjnym, który steruje zachowaniem tak, aby doprowadziło ono do określonego celu, wzbudza energię do działania

i ukierunkowuje ją na cel. Siła motywacji zależy od atrakcyjności celu oraz od przekonania o możliwości jego osiągnięcia.

Bez chęci do zmiany zachowania i chęci do nauki nie można tak naprawdę nauczyć się niczego, dlatego zadaniem współczesnego nauczyciela jest znalezienie skutecznych sposobów zmotywowania uczniów do nauki.

Wielu naukowców podaje różne metody motywacji uczniów do nauki.

M. V. Covington wyróżnia dwa typy motywacji:

1. Wyścig umiejętności - to motywacja do konkurowania z innymi po to, by podtrzymać reputacje ucznia zdolnego, lub motywacja mająca za podstawę strach, że innym pójdzie lepiej.

2. Gra równych szans - zapewnia uczniom równe i uczciwe szanse na osiągnięcie sukcesu. W tej metodzie chodzi o promowanie indywidualnych kompetencji ucznia, co zwiększa chęć do nauki, wzmacnia pewność siebie i sprawia, że praca z uczniami przynosi nauczycielowi większą satysfakcję.

Istnieje pięć reguł równości:

  • •  zapewnienie równego dostępu do nagród - uczniowie powinni mieć jednakowe możliwości wykazania się i być nagradzani w zależności od tego, czy ich praca spełniała ustalone standardy , a nie na podstawie tego, czy poszło im lepiej, czy gorzej niż innym.

  • •  nagradzanie osiągnięć i ciekawości - dziecko jest nagradzane za wytrwałość w działaniu, za jakość wysiłku włożonego w pracę oraz za postępy, jakie osiągnęło. Motywacja wzmacnia chęć, by uczyć się więcej, poprawiać się zdobywać nowe doświadczenia. Nagrodą jest samo działanie, np. zaspokojenie własnej ciekawości. Podobnie jest z przezwyciężaniem przeciwności – sprostanie wyzwaniu wywołuje uczucie dumy, a satysfakcja z własnych osiągnięć jest nagrodą, która podtrzymuje chęć do nauki.

  • •  doceniania wielu różnych umiejętności - należy tak organizować proces uczenia się, aby każdy mógł dokładać wszelkich starań i był oceniany na podstawie swoich mocnych stron i tego, co potrafi zrobić dobrze. Oceniamy zatem: zdolności ruchowe i kinestetyczne uczniów, zdolności wizualne, zdolności przestrzenne i inne. W ten sposób wzmacniamy w nich chęć do nauki, dajemy możliwość stosowania alternatywnych form ekspresji własnych myśli, wzmacniamy ich mocne strony, dostarczamy im narzędzi do odkrywania swoich ukrytych talentów.

  • •  oferowanie alternatywnych motywacji - dzieci przykładają różną wagę do poszczególnych motywacji, muszą więc one mieć konkretny sens dla danego ucznia, aby okazały się efektywne. Niektórym zależy na akceptacji społecznej, inni cenią nagrody materialne lub przywileje, np. czas wolny, przy komputerze. Równość motywacji oznacza więc dostosowanie nagród do potrzeb konkretnych uczniów.

  • •  proponowanie zadań angażujących uczestników. Zadania takie muszą być nowatorskie, czyli stymulujące uczniów do myślenia w odmienny sposób i tworzenia wyimaginowanych światów; angażujące, czyli odpowiadające osobistym zainteresowaniom ucznia; muszą przemawiać do dziecka, mieć dla niego jakieś znaczenie – ważne z osobistych powodów lub pod względem społecznym. Wywołują one zainteresowanie ucznia bez względu na nagrodę jaką może otrzymać za swoją pracę.

 

Z kolei Hanna Hamer aby zmotywować ucznia do nauki zaleca:

  • •  stworzenie luźnej, nieformalnej atmosfery podczas lekcji, demonstrowanie poczucia humoru, żartowanie: sprawianie, aby nauka w zabawie stała się przyjemnością

  • •  szanowanie odmiennego zdania uczniów i zachęcanie ich do samodzielne go, krytycznego, twórczego myślenia,

  • •  staranie się o to, by być lubianym nauczycielem

  • •  reagowanie na potrzeby uczniów, np. kiedy mówią, że czegoś nie rozumieją lub gdy demonstrują objawy zmęczenia, zniechęcenia lub znudzenia

  • •  stosowanie pomocy audiowizualnych 

  • •  dostosowywanie metod nauczania do stylów uczenia się uczniów.

  • •  dbanie o poziom motywacji uczniów – aby nie był zbyt niski (wtedy nic nie robią), ani za wysoki (wtedy dochodzi do dezorganizacji myślenia i działania, zwłaszcza w sytuacjach trudnych)

  • •  obniżanie w grupie uczniów poziomu napięcia i lęku; im wyższy lęk, tym mniejsza sprawność intelektualna

  • •  zaciekawianie uczniów i rozwijanie ich zainteresowań; motywy poznawcze (pragnienie wiedzy i rozumienia) dają znacznie lepsze i trwalsze efekty niż czysto egocentryczne (rywalizacja, pokazanie swojej wyższości) i zewnętrzne (nauka dla stopnia i sprawienia przyjemności innym osobom)

  • •  oczekiwanie od uczniów tego, co w nich najlepsze i mówienie im o tym dostosowanie wymagań do górnej granicy możliwości uczniów: niech mają poczucie osiągalności celu, ale przy dużym wysiłku; tylko wtedy bowiem nauka może być dla nich w pełni satysfakcjonującym wyzwaniem

  • •  przypominanie uczniom, że niepowodzenia i błędy to normalny etap na drodze do doskonalenia się

  • •  uczenie wyciągania konstruktywnych wniosków z porażek

  • •  zachęcanie do odnoszenia sukcesów

  • •  omawianie konkretnych korzyści, jakie można odnieść z każdej lekcji

  • •  chwalenie uczniów często; także za najdrobniejsze osiągnięcia.

  • •  nagradzanie współpracy

  • •  przyznawanie się do błędów, okazywanie, że nauczyciel też może się mylić, ponieważ to zwiększa sympatię uczniów do nauczyciela i modeluje zachowanie uczniów (stanowi wzór do naśladowania) 

  • •  utrzymywanie własnej motywacji do pracy na wysokim poziomie: wykazywanie entuzjazmu 

  • •  kontrolowanie własnego poziomu stresu.

  •  

Inny autor - Elizabeth Perrot w książce „Efektywne nauczanie” przedstawia następujące propozycje metod umożliwiających motywowanie uczniów do nauki :

  • •  wzmacnianie potrzeb uczniów (np. poczucie bezpieczeństwa) przygotowywanie dynamicznej struktury lekcji, określenie naszych oczekiwań, zadań i czynności uczniów,

  • •  prowadzenie atrakcyjnych zajęć z zastosowaniem technik zachęcania do pracy ( np. ciekawe wprowadzenie do tematu – zagadka, tajemnica do wyjaśnienia)

  • •  stosowanie różnorodnych form zajęć( wykład, ćwiczenia, burza mózgów, gry dydaktyczne), i środków dydaktycznych

  • •  rozbudzanie zainteresowań i ciekawości świata poprzez wyszukiwanie i rozwiązywanie nowych problemów,

  • •  zachęcanie do osiągania celów,

  • •  ułatwianie przejścia od znanego materiału do nieznanego,

  • •  przezwyciężanie utartych schematów myślowych poprzez poddawanie faktów w wątpliwości,

  • •  systematyczne poznawanie osobowości ucznia

  • •  wyzwolenie działań konstruktywnych

  • •  pomaganie uczniom w pracy

  • •  stosowanie klarownych, jawnych i konsekwentnych kryteriów oceniania

  • •  aranżowanie różnych form motywacyjnych ( konkursy, turnieje, wystawy, współzawodnictwo, wycieczki)

  • •  bycie tolerancyjnym, autentycznym i elastycznym nauczycielem

W motywowaniu uczniów do nauki ważne jest również uwzględnianie ich potrzeb indywidualnych. Należy starać się dostosować do uczniowskich upodobań wynikających ze zróżnicowania stylów poznawczych, cech rozwojowych, zainteresowań właściwych danemu wiekowi i płci, do kultury rodziny ucznia i jego szerszego zaplecza kulturowego( klasa społeczna, rasa, pochodzenie etniczne).

 

Tak więc, aby motywować ucznia do nauki nauczyciel powinien:

  • •   poznać każdego ucznia, jego indywidualne potrzeby i zainteresowania, a informacje te wykorzystać aby celom nauczania nadać odpowiednią strukturę umożliwiającą każdemu uczniowi realizację własnych celów i zapewniającą poczucie sukcesu,

  • •  stworzyć uczniom szansę realizacji takich celów nauki, jakie są dla nich osobiście ważne; skłaniać ich do tego aby przejmowali osobistą odpowiedzialność za własną naukę i aktywnie się w nią angażowali,

  • •  tworzyć pozytywny klimat społecznego i emocjonalnego wsparcia, w którym uczeń jest szczerze doceniany i szanowany,

  • •  pomóc uczniom poznać i docenić samych siebie,

  • •  umieć przekształcić klasę w środowisko motywujące uczniów,

  • •  wyrabiać u uczniów przekonanie o rozszerzaniu i pogłębianiu treści programowych sięgając do czasopism, książek, itp.,

  • •  uświadamiać uczniów o bezinteresownej potrzebie zdobywania wiedzy,

  • •  przyczyniać się do powstawania pożądanych zainteresowań, rozwijać ambicję wykonywania każdego zadania w sposób jak najlepszy,

  • •  zachęcać do uczestnictwa w kółkach zainteresowań( szkolnych i pozaszkolnych) w celu kształtowania pozytywnej postawy emocjonalno- poznawczej wobec danego przedmiotu,

  • •  zwracać uwagę na potrzebę uzyskiwania dobrych i bardzo dobrych ocen a nie zadowalać się ocenami dopuszczającymi,

  • •  wyrabiać u uczniów przekonanie, że każda ocena niedostateczna winna być poprawiona( (nie dopuszczać do przyzwyczajenia się ucznia do oceny niedostatecznej),

  • •  wiązać jakość uzyskiwanych ocen z planami i perspektywami na przyszłość,

  • •  umiejętnie stosować kary i nagrody.

  •  

Wśród sposobów motywowania uczniów klas młodszych można wyróżnić takie metody jak:

  • •  zabawy

  • •  działania manualne

  • •  techniki Freinet’a,

  • •  spotkania z plastykami, muzykami, pisarzami, twórcami ludowymi, wycieczki do ciekawych miejsc

  • •  wizualizacja, bajka, metafora

  • •  połączenie talentu i wytrwałości mimo niepowodzeń

  • •  metoda projektów

  • •  spotkania z komputerem.

Reasumując, jeśli chcesz aby Twoi uczniowie chcieli się uczyć i aby odnosili sukcesy zastosuj w swojej pracy następujące zalecenia:

1. Przekonaj ucznia, że naprawdę lubisz go uczyć.

2. Mów jasno, głośno, wyraźnie, z zapałem.

3. Dbaj o właściwe tempo mówienia.

5. Bądź swobodny i baw się razem z uczniem podczas nauki.

6. Okazuj mu zaufanie.

7. Wyraźnie określ cele.

8. Pokaż korzyści.

9. Bądź przygotowany do lekcji.

10. Dobrze organizuj lekcję.

11. Rób duże, przejrzyste i łatwe do oglądania pomoce naukowe.

12. Ogranicz do minimum czynniki rozpraszające uwagę.

13. Dbaj o dobry nastrój ucznia.

14. Nie nudź.

15. Przypominaj informację, kiedy uczeń zaczyna ją zapominać.

16. Polegaj na nim, stawiaj na niego, wierz w jego możliwości.

17. Bądź dla niego oparciem, bądź po jego stronie.

18. Nie oszukuj go.

19. Dotrzymuj przyrzeczeń.

20. Udzielaj odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.

21. Jeśli coś mu się nie uda, zrozum go, ale nie okazuj litości, zachęć do dalszej pracy.

22. Zachęcaj go do chwalenia się kolejnymi osiągnięciami.

23. Chwal za wszystko, co da się pochwalić.

24. Mów mu często jak podoba Ci się jego praca, doceniaj go.

25. Nigdy nie przerywaj, kiedy on mówi.

26. Pozwól mu kontynuować Twoją myśl na jego sposób.

27. Słuchaj uważnie upewniając się, że dobrze rozumiesz.

28. Rozwijaj jego samodzielność.

29. Zachęcaj do krytycznego myślenia.

30. Okazuj mu swoje pozytywne uczucia.

31. Pokaż mu, że jesteś człowiekiem omylnym i popełniającym błędy.

32. Stosuj różne metody nauczania - bądź nieszablonowy i ekscytujący.

33. Odnoś do rzeczywistości to, czego go uczysz - niech praktyka uzupełnia teorię.

34. Kończ lekcję w takim momencie, żeby miał poczucie niedosytu (jak w dobrym serialu).

 


BIBLIOGRAFIA:

1. Arends R. I., Uczymy się nauczać, Warszawa 1998

2. Covington M. V, Motywacja do nauki, GWP, Gdańsk 2004

3. Hamer H., Do efektywności nauczania, Warszawa 1994

4. Perrot Elizabeth „Efektywne nauczanie”

5. Internet

 


Opracowała: Iwona Kasprzak

 

Poprawiony: wtorek, 04 lutego 2014 12:41
 
© SP Golina 2007-2018 | Administrator | Polityka prywatności

Strona Szkoły Podstawowej im. Juliusza Słowackiego w Golinie używa cookies w celach statystycznych. Więcej informacji o stosowanych plikach COOKIES: Polityka prywatności.

Zapoznałem się z polityką prywatności i akceptuję COOKIES z tej domeny.

EU Cookie Directive Module Information